دولت عشق
مزن بردل زنوک غمزه تیرم
که پیش چشم بیمارت بمیرم
قدح پر کن که من از دولت عشق
جوان بخت ِ جهانم گرچه پیرم
قراری بسته ام با می فروشان
که روز غم بجز ساغر نگیرم
چنان پرشد فضای سینه از دوست
که فکر خویش گم شد از ضمیرم
مبادا جز حساب مطرب و می
اگر نقشی کشد کلک دبیرم
چو حافظ گنج او در سینه دارم
اگرچه مدعی بیند حقیرم
5/4
گلبانگ (دولت عشق)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر