نسیم سحر
+ چو نسیمی که سحرگه به گلستان سپرد ره، گذرانم
چو نگاهی که ماهی شده حیران به رخ او، نگرانم
چو شرابی نه بکام دل یاری، نه بجام دگرانم
سوزم و سازم ای مه هرشب، وزسر مژگان بارم کوکب، شور جوانی برمن آور باز
بانگهی ای مه طناز
ای... به هوای تو دیده ی من، گوهر دامن دامن
بارد اشک روشن، چون باران در گلشن
+
7/8
امین الله رشیدی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر